sad danu Nisadas Count (19)
sad danu 7 years ago 274 6 1
සුදු නෙළුම් පර වුනා වැව්වට දිය පතුල බොර වුනා පැලි ඉර ගිනිදැල් වුනා ගමවට සංසාර දුක යාවුනා අවාරේ වට ගිනි පුපුරු ලඟ ජිවිතේ සාපවස විඳගෙන සොයනවා දියබිඳු කතර මැද පැලි ගිය අවු කට්ට පාමුල අහස් දිය කවදා වැටෙයිදෝ මහ පොලොව කවදා තෙමෙයිදෝ වැහිලිහිණි නුඹ කොහේ ගිහින්දෝ වැහි වලාකුළ සැංගුවාදෝ..... චතූ වීරසේකර
sad danu 7 years ago 326 2 2
අකුරු ලියකම් මවයි මල්දම් අනේ ඒත් නැත උන්ට ලියන්නට පොත් පෑන් පැන්සල් කැකුළු සිනාවන් ගෙනෙයි කිරි සුවඳක් අනේ කවදා ඒවිදෝ උන්ටත් ඉස්කෝලේ යන්න දවසක්....
sad danu 7 years ago 291 5 5
ළමයිනේ උඹලට ඇසෙනවද ගල්කොරියේ ගල් කඩන සද්දය අතේ කරගැට පැලි යනකන් කඩයි කළුගල් තාත්තා උඹලගේ ගල් කඩලා සරි කරන සොචිචම අපි පහක් මොනවා කරන්නද තුන්වේලවත් කන්න දෙන්නට මදිවෙලා අද ඒ කාසි ටික වාවන්නෙ නෑ හිතේ ඇති දුක දකින විට උඹලාගෙ මූණු ඔය මක්කරන්නද මයේ පුතේ දැන් උපන්ගෙයි දුප්පත් වෙලා අපි ගෙයි මුල්ලෙ ඇති මිටිහාල් ටික උයාදෙන්නම් කන්න උඹලට පන ගනින් වේලක් නොකා හරි එතෙර වන්නට දුකෙන් සැපකට හිසට පලඳන්නට ඔටුනු නැත කනට පලඳන්නට තෝඩු නැත උඹලටයි කියලා කිසිත් නැත දුප්පතුන් වී ගෙවන පාපෙට දන්නවා මං පුතේ උඹලත් විඳිනවා දුක් හිතේ හංගන් හිනැහිලා ඒ කඳුළු අතරින් මේ ගෙවන දුක නිමා කරපන් චතූ වීරසේකර
sad danu 7 years ago 267 3 3
වසන්තයේ දවසක ලඟින් සිටි හැටි මතකෙට නැගෙයි පාවයයි හිත අඳුරේ සුවඳ සොයා පාසල් බිමේ දෙනොදහක් අතරින් සොයායයි නුඹ නෙතු දැහැන් මැවෙනවා රහසේ නුඹෙ ඔය නෙතු දැහැන් කියා නොකියා ගනු බැරි සෙනෙහෙ මැද ලංවෙලා බලා සිටියා අප එදා කිසිත් නොකියා ගොළුවෙලා මට මාද අහිමි වී ඒ නුඹ නිසා දැනෙනවා සෙනෙහෙ ඒ නුඹ නිසා නැඟූ පිය සටහන් බොඳ වී ගිහින් මතක පිටු අතරේ සිත ලතවෙමින් සුළඟ සේ ඇවිදින් නුඹ දුරක ගිහින් ලන්වෙලා වෙන්වී නුඹ දුරක ගිහින් ... චතූ වීරසේකර
sad danu 7 years ago 347 1 1
කල්පයක් හිත පෙරුම් පුරා අවුරුදු ගාණක් ඔබ එනකල් බලා මාසයෙන් මාසය ලන්වෙලා දවසින් දවස අපි අපේ වුනා පැයෙන් පැය අප කතාකරා තප්පරෙන් තප්පරේ හීන මැවුවා ජිවිත කාලය පුරා මතකයන් තියා එක් නිමේෂයකින් ඔබ වෙන්ව ගියා!! චතූ වීරසේකර
sad danu 7 years ago 312 3 0
හිටිහැටියෙම ආ මිහිරිම සුවඳක් සිහිකර තැවුනා වැළලු මතකයක් හිමිහිට රහසේ විඳි පෙම් පහසක් යටිහිත රිදවා දුන් වේදනාවක් යටගිය දවසක අපේම වී අප විඳගත් ආදර සොඳුරු මතකයක සැමරුම් විහිදි විසිරි ගිය කල කුමකට අයේ හිත රිදවනවද අප ආගිය මග තොටවල් ගානේ වෙන අය අත්පටලන් පෙම් කෙරුවේ ආදර සැමරුම් මතකය අතරේ විඳවන දුක තරමට නෙත් තෙමුනේ සිනහ වෙවි හිත අද්දර ඉඳගෙන කෝලම් කරමින් ඉඟිබිඟි පෑවද මායාවක් වු අතීත පෙම් සුව අහවර කරන්න අවසර දෙනවද පැටලි පැටලි හැම හුස්මක් ගානේ පාවි පාවි එන සුළඟක් ගානේ මියැදුන මතකය සිහිකර අපගේ ඉකිබිඳ හැඩුවා ලොවටම රහසේ.... චතූ වීරසේකර
sad danu 7 years ago 297 1 0
අකුරු දී හිස් මනස පුරවා නැණ ළමුන් බිහි කර දිනේ දයා දී යහමගට ගන්නට රන්ටැඹක් සේ නැගි සිටියේ ඔවාදන් සිප් සතර පහදා රජුන් තනනට වෙහෙසුනේ සදා වඳිනෙමි දෙපා පිහිටා වැදු මව් වැනි අපේ ඉස්කොලේ අයනු ආයනු කියාදි අකුරින් සදා ජය පෙන්නුවේ ගරු සිතැති ගුරු මව් පියාණෙනි නුඹයි නෙක වෙර දැරුයේ ආදරය සෙනෙහස දයා ගුණ එක ලෙසින් හැම පැතිරුනේ ඉදිරියට පා තබා යන්නට ජීවයක් විය අපේ ඉස්කොලේ සතුරුකම් නැති මිතුරුකම් වැපිරු බිමකි මේ මිහිතලේ මිතුරුකැල හැම සවිය වි හිඳ සමගියයි දස පැතිරුවේ ආගමක් නෑ බේදයක් නෑ කුලයක් සෙව්වා නොවේ සදා සිහිකර වඳිම් සැමදා අකුරු දන්දුන් අපේ ඉස්කෝලේ ඉඳහිටත් ඳඟ වැඩක් කරමින් ඇති තරම් දඟලා ඇති වේවැලෙන් ගුටියක් වැදිලා දනගසා ඉන්නට ඇති නෑ සිතක් ගුරු සිත පෙලන්නට ඒ අපේ හුරතල් ගති සදා නොමැකෙන මතක අභියස සිහිකරයි අපි අපේ ඉස්කෝලේ අත් බැඳන් පානගා ආගිය කාලේ නෑ අමතක වුනේ අකුරු ඇහිදන් පෑව දස්කම් අදත් අත ඉතිරිව ඇතේ සමනලුන් මෙන් ඉගිලිලා ගිය කාලේ නෑ දැන් පැමිණුනේ පා නමා වැඳ තුති පුදන්නම් සිප් සතර දුන් අපේ ඉස්කෝලේ චතූ වීරසේකර
sad danu 7 years ago 317 3 0
නමක් නැති ඇසුරක් ආදරයක්ද, ප්රේමයක්ද, මිතුදමක්ද... නොතේරෙන හැඟිමක පැටලුන හිත් දෙකක් අහිමි වන බව දැන හිමිවන තරමටම ලංව වුන් කාලයක් ලෝකයට සැඟව කෙරු අපේ කියා ඇසුරක් කඳුළු පිරුනු නෙත් දෙකක් හීන පිරුනු හිත් දෙකක් අතර ලතැවෙන අසම්මතයක්... නෑ නමක් නෑ අරුතක් නමුදු විඳියි මිහිරි සතුටක් හදවත පතුලේ කිඳා වැලපෙන ලෙන්ගතුකමක් ළඟ නොමැති බව දැන දැනත් සොයා වැලපෙමි තව තවත් නෑ ලොවෙන් ඉඩක් අසමාන ඇසුරක කිසිවිටකත් සඟවා සිටිමි ලෙසට රහසක් සොයනා තුරු අරුතක් (අ)සම්මත යන පදයටත්... චතු වීරසේකර
sad danu 7 years ago 273 1 0
සඳදෙව් නුඹ සඳදෙව් නුඹ පායාපන් හිත් දෑලට අන්ධකාර රාත්රියක විහිදා සඳරැස් මණ්ඩල නින්ද නොඑන ඇස් අද්දර දිලිසෙන තරු කඳුලු අතර මායම් කර නුඹේ පහස විඳගන්නට දෙනු අවසර තනිවුනු කල්පනා අතර හිත් අහසට ගොඩවදින්න පැටලුන මේ කෝල හිතට රහසක් කොඳුරලා යන්න. චතූ වීරසේකර
sad danu 7 years ago 254 6 1
නෙළුම් මලක් තනිවම පිපි සිනාසලයි අහස් කුසට ඹමරු රැලක් එය වටකර රොන් ගන්නට හදයි නිඹඳ පුංචි මලේ පෙති තැලුනොත් රිදෙයි කියා බයයි හිතට ඹමර රැලේ මල නොතල රොනඟ පහස විඳ බලන්න හිරුත් පාන්දරින් ඇවිත් කියයි අයිති නෙළුම් මලට සඳත් රැයේ එබී බලා එහි වතගොත හොයයි නිතර විලත් බලාහිඳි කෙලෙස ඩැහැගන්නද කියා කුසුම පෙති විහිදා සිනා සලයි කිසිත් නොදත් නෙළුම් කුසුම මල වටකර වැට බඳින්න රළු ඹමරුන් පොරකන්නේ ඹමර පහස කෙසේ වීද කියා නෙළුම ලතැවෙන්නේ සුපිපුන නොයිඳුල් කුසුමට කිසිවක් නෑ වැටහෙන්නේ නෑඹුල් පොඩි නෙළුම් කුසුම සුවඳින් දස බබලන්නේ නෙක වෙස් ගෙන රොන් ගන්නට පැමිණෙන වන ඹමර රැලට පෙති නොතලා රොන් ගන්නට පමණක් නිති ඉඩහරින්න මල් මැද රන් මලක් වෙලා සුවඳ දසත පතුරවන්න නෙළුම් මලේ නුඹෙ අයිතිය හිරුට සඳුට පවරවන්න චතූ වීරසේකර
sad danu 7 years ago 333 3 4
දෑතේ විරිය යනතුරු මතු හැමදාම මා උස්මහත් කර හැදුවැඩුවා මදිද කරඳඬු වැඩි වැඩිහිටියන් වුවාට සිතුවේ පොඩි එවුන්යැයි හැමදාම රතු ලෙය කිරට හැරුනට පුදුමයක් නොවේ එ් තරමට වැඩි සෙනෙහස නුඹෙ පපුවේ දරුපෙම නිසයි දෑසට කඳුළැලි ඉනුවේ අම්මේ නුඹයි මාගේ ප්රාණය වූයේ දුන්දාා දෑස් මට මේ ලොව දකින්නට සතුටට අඬන්නැති අම්මේ නුඹ එදින ජීවන ගමන ඉදිරියටම ගෙන යන්න නුඹ දුන් විරිය සැමදා සිහි කරමි මම රැජිනක් ලෙසින් වැජඹී මුළු දිවිය පුරා සසරේ හුරුපුරුදු සෙනෙහස දී සැමදා උණුසුම දැනේ තාමත් නුඹ දුන්න එදා ආසයි නුඹ් ළඟ දැවටී ඉන්න සදා මහසයුරට වඩා වැඩි ඇති නුඹ දුන්න සෙනේ එය සම කරන්නට කිසිවක් නෑ මෙලොවේ මතු බුදුවන්න පැතුවත් මේ සසර භවේ හැකිදෝ තව වරක් වන්නටඅම්මා මගේ චතූ වීරසේකර
sad danu 7 years ago 316 2 0
සඳ නෑ ඔහේ අද කොහේදේා හැංගිලා සුපුරුදුයි තනිය මට තනි තරුව වු නිසා බසින්නට කලින් ඉර හිනැහෙන්න සැරසිලා සඳ නිරිඳු වඩිනතුරු බලයි පෙරමග සදා පායන්න පායන්න අඳුරු ගැබ බබලවා තනි තරුව වී ඉන්න නොහැක මට දිවි තුරා අමාවක කළුවරට අදින් පසු තිත තියා පසළොස්වකක් වී පායන්න තනි මකා.... චතූ වීරසේකර
Copyright © 2021 Nisadas | Powered by Arvin Apps
