*$@n¢hi* 2 years ago 287 0 2
උදාර වූ මිනිසත්කමේ සුවද..
ඉඩෝරෙක වෙර දරා මුල් ඇද
කණාමැදිරි එළියත් දිය සුගත්
ඒකාද්මික අතු බේදී මල් පීපි
සුළග උහුලන් ඉකිගසා අතරමග
පණ ඇද..
වියැකිලා ගිය දිනෙක
ඇස අගට කවියක් ය මතකය....
"වරෙං වරෙං සුළංනේ.....
සුළං සුළං වරෙන්නේ......"❤
~sahini~
pasii.. 2 years ago ඒක ලස්සනයි
*$@n¢hi* 2 years ago thank you pasiii❤️