ගල් අතර මල්

එක මගක්
පීලී දෙකක්
වෙන වෙනම
ඒත් කිසිදා
එක් නොවී
එකම ගමනක් යන.
අහස සිඹිනා උසම තැන
මනබඳින රුක් ගොමු පිරි
කඳු වළල්ලෙන් දෙබෑ වුණු
නිම්නයක සොඳුරු බවින්
වශීවී....
අත් අල්ලා ගෙන
ගියත් පණ ට පණසේ
යත හැකිද දෙපා නංවා
එකට එක්වී...
තනි තනිව මිස
දුක් නිවා සනසවන
"ලෝකාන්තෙ"ට
.
හදිසියෙම පාත් වන
යන මගට හරහට..
බාධක නීවරණ
කොයි ඉඳන්දෝ
කඩා හැලෙන චිරි චිරිය
වැහි කෝඩ
ආ මගත් යන මගත්
වසාලන
ඉස්සරහ නොපෙනෙන
ගණ මීදුම් පොරවනය
දෙකන් තුල යවුල් අනිනා
සීතල සුළඟ..
භයංකර හූ හඬින් පිඹ ගෙන
හමා එන ..
ගුප්ත වු හුදෙකලා
පරිසරය
සිතේ හොල්මන් කරන

සිල්බරන් කොට කල
මතින් පැන පැන යමින්
ගිමන් හරිමින්
ඊළඟ නැවතුම් පළින්
තවත් එකකට බැඳුණු
ඈතින් ඈතට දිවෙන
නෙත් නොගැටෙනා
ඉමක් නැති
සංසාර ගමන සේ
දුකර වූ මේ
ගමනතර
ඇස ගැටෙන ගල් අතර
ඉඳ හිට
පිපෙන පුංචි මල්
දැක නැගුණි
හසරැල්..