පාසල් විය

මාදං හිඹුටු බෝවිටියා දෙවැට දිගේ
ඉගිල ඉගිල යන බටු වී පැටව් වගේ
එහෙට මෙහෙට දුව පනිමින් හරිම අගේ
සිහිවේ මෙමට පාසල් ජීවිතය මගේ

පොත් ටික තුරුළු කරගෙන දුවමින් හනික
ඇල්ලුවෙ නොවෙද පංතියෙ පළවෙනි අසුන
ආසාවෙන් අකුරු කෙරුවා නොවැ හැම විටෙක
සැමදා සුන්දරයි මගෙ පාසල ඔන්න

කවි ගී සින්දු කියමින් අඹ ගස් සෙවණේ
නටමින් නැටුම් නැලවුනු හැටි සිහිවන්නේ
ඒවගෙ දිනක් නැවතත් නැහැ නොවැ එන්නේ
මතකය සුන්දරයි මගෙ පාසල් සෙවණේ